Endonezya Bağlamında Sözleşme Hazırlama

Endonezya Temyiz Mahkemesi (Temyiz Kararı, No. 48/Pdt/2014/PT.DK), sözleşmenin yabancı bir şirketle yapılmış olup olmadığına bakılmaksızın, sözleşmelerin ancak en az bir versiyonunun Endonezyaca (Bahasa) olarak mevcut olması halinde geçerli olduğuna hükmetmiştir.

9 Temmuz 2009 tarihinden bu yana, 2009 tarihli 24 sayılı Kanun Endonezya’da yürürlükte olup, uluslararası ticari işlemlerde büyük ilgi görmüştür. Kanunun 30. maddesi temel olarak şu hükmü içermektedir:
“Endonezyalı bir şirketle […] veya Endonezya vatandaşı bir kişiyle yapılan her sözleşmede Endonezya dili kullanılmalıdır. Yabancı bir sözleşme tarafıyla yapılan her sözleşme de o tarafın ulusal dilinde veya İngilizce olarak düzenlenmelidir. Endonezce’nin sözleşme dili olarak açıkça kararlaştırılması zorunlu değildir; ancak sözleşme Endonezyalı bir tarafı ilgilendiriyorsa Endonezce bir versiyonun da bulunması gerekmektedir.”
Cakarta Yüksek Mahkemesi, temyiz yargılaması sırasında bu hükmü değerlendirmek zorunda kaldı ve 7 Mayıs 2014 tarihinde şu sonuca vardı:

Yabancı bir şirket ile Endonezyalı bir şirket arasında yapılan bir sözleşme, sözleşme metni yalnızca İngilizce olarak kaleme alınmış ve Endonezce olarak da hazırlanmamışsa geçersiz sayılır.

Davanın arka planı:
NINE AM Ltd. (davacı), Endonezyalı bir şirket olan Bangun Karya Pratama Lestari (davalı) ile 4.422.000 ABD doları tutarında bir kredi sözleşmesi imzalamıştır. Uygulanacak hukuk olarak Endonezya hukuku seçilmiştir. Davalının 115.540 ABD doları tutarındaki ödenmemiş kredi borcunu ödememesi üzerine davacı, yetkili Asliye Mahkemesi nezdinde dava açmış ve ödenmemiş tutarın yanı sıra buna ilişkin faizi de talep etmiştir. 20 Haziran 2013 tarihinde, Bölge Mahkemesi davalının davacıya 115.540 ABD Doları ödemesine hükmetti. Faiz talebi ise reddedildi.

Karar, 2009 tarihli 24 sayılı Kanunun 30. maddesinde yer alan zorunlu şekil şartı nedeniyle kredi sözleşmesinin tamamının geçersiz olduğu gerekçesine dayanıyordu. Sonuç olarak, davacının, kredi sözleşmesi hiç imzalanmamış olsaydı içinde bulunacağı duruma geri getirilmesi gerekiyordu. Yüksek Mahkeme, temyiz kararında bu gerekçeye katılmıştı. Tarafların Yargıtay’a temyiz başvurusunda bulunup bulunmayacakları henüz belli değildir.

Uygulamaya yönelik not: Girişimciler, yatırımcılar açısından elverişsiz olan bu içtihatları, sözleşmelerine tahkim hükümleri eklemek veya hukuk seçimini Endonezya dışındaki yargı bölgeleriyle sınırlamak için bir gerekçe olarak değerlendirmelidir. Bununla birlikte, Endonezyalı taraflarla yapılan sözleşmelerde aşağıdakiler tavsiye edilir:
1) Sözleşmeler en azından Endonezya dili (Bahasa) ile de düzenlenmelidir.
2) Yalnızca tek bir dilde — ve Bahasa dilinde değil — imzalanmış mevcut sözleşmeler, sonradan Endonezce bir versiyonla tamamlanmalıdır.